3. Duchowość po swojemu – jak odnaleźć wewnętrzny spokój bez udawania, że wszystko jest dobrze

Słowo „duchowość” niektórych odrzuca. Na przykład mnie.

Kojarzy się z kadzidełkami, jogą o 6 rano albo fanatyzmem.

Ale prawda jest taka, że każdy z nas ma w sobie potrzebę sensu, spokoju, czegoś większego – nawet jeśli nie nazywa tego duchowością.

To nie musi być Bóg. To może być cisza.

Duchowość po mojemu to:

• zatrzymanie się, kiedy świat pędzi,
• pytanie siebie: „Czy to, co robię, naprawdę mnie prowadzi?”,
• umiejętność być w kontakcie ze sobą, nawet jeśli wszystko dookoła krzyczy: „rób więcej”.

To nie religia, jeśli nie chcesz.

To nie coachingowy bełkot.

To Twoja relacja ze sobą i ze światem.

Z wartościami.
Z intencją.
Z byciem tu i teraz.

Brak duchowości to brak kierunku

Możesz mieć dobrą pracę, fajne ciało, ładny dom… a i tak czuć pustkę.

Bo coś w środku nie gra.

To nie znaczy, że coś z Tobą nie tak.

To znaczy, że brakuje Ci połączenia z głębszym sensem.

I nie, nie musisz wyjeżdżać w góry ani jeść tylko warzyw.

Czasem wystarczy wrócić do siebie.

Ćwiczenie: zapytaj siebie o 3 rzeczy

Usiądź na chwilę.

Bez rozpraszaczy.

I zapytaj:

1. Czego naprawdę potrzebuję dziś – nie w ogóle, tylko teraz?
2. Kiedy ostatnio coś mnie poruszyło? Dlaczego?
3. Czego chcę mniej? A czego więcej – wewnętrznie, nie na liście zadań?

Nie oczekuj odpowiedzi od razu.

One przychodzą wtedy, kiedy przestajesz ich szukać na siłę.

Moja duchowość zaczęła się od najprostszej rzeczy: wdzięczności

Serio.

Po prostu zaczęłam mówić sobie „dziękuję” – za małe rzeczy.

Za psa, który leży obok.
Za ciepłą herbatę.
Za to, że nic mnie dziś nie boli.
Za to, że mogę wybrać inaczej niż kiedyś.

I zaczęłam dzień nie od listy zadań, tylko od pytania:

„Po co robię to, co robię?”

To zmienia wszystko.

Bo nawet jeśli dzień się sypie, Ty nadal wiesz, kim chcesz być.

Duchowość to Twój azyl, nie obowiązek

Nie musisz nikomu tłumaczyć:

• w co wierzysz,
• dlaczego się zatrzymujesz,
• skąd czerpiesz siłę.

Ale jeśli nie masz swojego azylu – w środku – to bardzo łatwo się zgubić.

Duchowość to Twoje „dlaczego”, gdy życie wali się na głowę.

To Twoja ostoja.

Twój kręgosłup, gdy wszystko inne się trzęsie.

Co możesz zrobić dziś?

• Odłącz się od świata na 10 minut.
• Zadaj sobie pytanie: „Po co robię to, co robię?”
• Podziękuj sobie za to, że jesteś tu, gdzie jesteś.
• Napisz jedno zdanie, które dziś ma dla Ciebie znaczenie.
• Przypomnij sobie, co daje Ci siłę nawet jeśli to cisza, nie ludzie.

Chcesz głębiej?

Zatrzymałaś się na chwilę przy sobie.

To teraz spójrz na ludzi wokół.

Czas przyjrzeć się przyjaźniom.